เช้าวันแรกของการไปโรงเรียน เด็กหลายคนกอดขาพ่อแม่แน่นแล้วร้องไห้ ไม่ยอมให้เดินออกไป ครูต้องอุ้มเข้าไป เสียงร้องยังตามมาถึงประตูรั้ว พ่อแม่ขับรถกลับด้วยความรู้สึกผิดทั้งวัน
ข่าวดีคือ เด็กส่วนใหญ่หยุดร้องภายใน 5-15 นาทีหลังพ่อแม่ลับตาไป และปรับตัวได้ภายใน 2-4 สัปดาห์ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเด็กผิดปกติ แต่อยู่ที่วิธีเตรียมและวิธีส่ง ซึ่งเป็นสองอย่างที่พ่อแม่ควบคุมได้
ทำไมลูกถึงร้อง
การร้องตอนแยกจากพ่อแม่มีชื่อเรียกว่าความวิตกกังวลจากการแยกจาก เป็นพัฒนาการปกติที่พบมากในช่วง 8 เดือนถึง 3 ขวบ และกลับมาอีกครั้งตอนเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมครั้งใหญ่
สมองของเด็กวัยนี้ยังไม่เข้าใจเรื่อง "เดี๋ยวแม่กลับมา" อย่างมั่นคง สำหรับเขา การที่แม่หายไปจากสายตาคือแม่หายไปจริงๆ ความกลัวที่เกิดขึ้นจึงเป็นของจริง ไม่ใช่การงอแงเพื่อเอาชนะ
ปัจจัยที่ทำให้ร้องหนักขึ้น
- ไม่เคยแยกจากพ่อแม่นานเกิน 1-2 ชั่วโมงมาก่อนเลย
- เพิ่งย้ายบ้าน มีน้องใหม่ หรือมีเรื่องเปลี่ยนแปลงใหญ่ในบ้านพร้อมกัน
- นอนไม่พอ หรือหิว
- พ่อแม่เองก็กังวล เด็กอ่านอารมณ์ผู้ใหญ่เก่งกว่าที่เราคิด
เตรียม 2-4 สัปดาห์ก่อนเปิดเทอม
ช่วงนี้คือช่วงที่ทำได้มากที่สุด และเป็นช่วงที่คนส่วนใหญ่ปล่อยผ่าน
- ปรับเวลานอนล่วงหน้า เลื่อนเข้านอนและตื่นให้ตรงกับตารางโรงเรียนอย่างน้อย 2 สัปดาห์ก่อน เด็กที่นอนไม่พอจะควบคุมอารมณ์ได้แย่ลงชัดเจน
- พาไปดูโรงเรียนจริง เดินดูสนาม ห้องน้ำ ห้องเรียน ให้เห็นว่าที่นั่นมีอะไร ไม่ใช่สถานที่ลึกลับ
- ฝึกแยกจากทีละน้อย ฝากไว้กับปู่ย่าตายาย 1-2 ชั่วโมง แล้วกลับมาตรงเวลาที่บอกไว้เสมอ นี่คือการสร้างความเชื่อว่า "แม่บอกว่ากลับ แล้วแม่กลับจริง"
- ฝึกทักษะช่วยเหลือตัวเอง เข้าห้องน้ำเอง ล้างมือ ถอดใส่รองเท้า กินข้าวเอง เด็กที่ทำได้เองจะเครียดน้อยกว่ามากเมื่อไม่มีแม่อยู่ข้างๆ
- อ่านนิทานเกี่ยวกับการไปโรงเรียน ให้เขาเห็นว่ามีเด็กคนอื่นก็รู้สึกแบบเดียวกันแล้วก็ผ่านไปได้
วิธีส่งลูกในเช้าวันแรก
สิ่งที่ทำในช่วง 3 นาทีนี้ ส่งผลมากกว่าทุกอย่างรวมกัน
- บอกความจริงเสมอว่าจะไป และจะกลับมาเมื่อไหร่ ใช้จุดอ้างอิงที่เด็กเข้าใจ เช่น "หลังกินขนมบ่าย แม่มารับ" แทนคำว่าบ่ายสามโมง
- มีพิธีลาสั้นๆ ที่ทำเหมือนเดิมทุกวัน กอด หอมแก้ม ตบมือ แล้วไป ความคงเส้นคงวาช่วยให้เด็กคาดเดาได้
- ลาแล้วต้องไปจริง การกลับมากอดอีกรอบเพราะทนเสียงร้องไม่ไหว จะสอนลูกว่าถ้าร้องแรงพอ แม่จะกลับมา ครั้งต่อไปจะร้องนานขึ้น
- ห้ามแอบหนี นี่คือข้อผิดพลาดที่เจ็บที่สุด เด็กที่หันมาแล้วไม่เจอแม่ จะเลิกไว้ใจและเกาะแน่นกว่าเดิมในวันถัดไป
- อย่าส่งตอนใกล้เวลาเข้าแถวพอดี ความรีบทำให้ทุกอย่างแย่ลง ไปถึงเผื่อเวลาสัก 10 นาที
- ควบคุมหน้าตาตัวเอง ถ้าแม่หน้าเศร้าและน้ำตาคลอ ลูกจะสรุปว่าที่นี่ต้องมีอะไรน่ากลัวแน่ๆ
หากเป็นไปได้ ให้คนที่ใจแข็งกว่าเป็นคนไปส่งในสัปดาห์แรก ไม่ใช่เพราะรักน้อยกว่า แต่เพราะเด็กจะจบเร็วกว่า
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกกันเลย