นกฮัมมิงเบิร์ดเป็นสัตว์ที่ใช้พลังงานหนักที่สุดต่อน้ำหนักตัวในบรรดาสัตว์มีกระดูกสันหลัง และมันอยู่ใกล้เส้นตายทางพลังงานทุกวัน
ตัวเลขที่ฟังไม่น่าเป็นไปได้
- กระพือปีกราว 50-80 ครั้งต่อวินาที ในสายพันธุ์เล็กบางชนิดถึงกว่านั้น เร็วเกินกว่าตาคนจะเห็นเป็นปีก เห็นเป็นเงาพร่าและได้ยินเป็นเสียงหวี่ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ
- หัวใจเต้นราว 1,200 ครั้งต่อนาทีขณะบิน และเหลือราว 250 ครั้งขณะพัก
- หายใจราว 250 ครั้งต่อนาที
- กินน้ำหวานรวมกันมากกว่าน้ำหนักตัวเองต่อวัน และแวะดอกไม้ 1,000-2,000 ดอกต่อวัน
- ตัวเล็กสุดคือนกฮัมมิงเบิร์ดผึ้งจากคิวบา หนักราว 2 กรัม เบากว่าเหรียญบาท
บินถอยหลังได้ตัวเดียวในโลกนก
นกทั่วไปได้แรงยกจากการตีปีกลงเท่านั้น ขาลงคือช่วงทำงาน ขาขึ้นคือช่วงกู้คืน
นกฮัมมิงเบิร์ดขยับปีกเป็นรูปเลขแปดในแนวราบ และพลิกปีกกลับด้านได้เกือบ 180 องศาที่ข้อไหล่ ผลคือได้แรงยกทั้งจังหวะไปและจังหวะกลับ
ความสามารถนี้ทำให้มันลอยนิ่งอยู่กลางอากาศได้จริง บินถอยหลังได้ และบินหัวกลับได้ ซึ่งไม่มีนกกลุ่มอื่นทำได้ ต้นทุนคือขามันเล็กและอ่อนแรงจนเดินไม่ได้ ใช้ได้แค่เกาะกิ่ง
ทุกคืนมันเกือบตาย
ด้วยอัตราการเผาผลาญระดับนั้น ถ้านกฮัมมิงเบิร์ดหลับปกติทั้งคืนโดยไม่กิน มันจะอดตายก่อนเช้า
ทางออกของมันคือภาวะที่เรียกว่า torpor คือลดการทำงานของร่างกายลงเกือบหมด อุณหภูมิร่างกายลดลงจากราว 40 องศาเซลเซียสเหลือใกล้อุณหภูมิอากาศ หัวใจลดจาก 1,200 เหลือได้ต่ำถึงราว 50 ครั้งต่อนาที และอัตราเผาผลาญลดลงได้ถึงราว 95%
ตอนอยู่ในภาวะนี้มันแข็งอยู่บนกิ่ง เกาะไม่ปล่อย จับดูเหมือนตายแล้ว และต้องใช้เวลาราว 20-60 นาทีในการอุ่นเครื่องกลับมาบินได้ตอนเช้า ซึ่งเป็นช่วงที่มันเสี่ยงที่สุด
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกกันเลย