ทำไมท้องฟ้าถึงเป็นสีฟ้า และตอนเย็นถึงเป็นสีส้มแดง อธิบายง่ายๆ เข้าใจได้ทันที

เคยแหงนมองท้องฟ้าแล้วสงสัยไหมว่า ทำไมกลางวันท้องฟ้าถึงเป็นสีฟ้าสดใส แต่พอตอนเย็นใกล้พระอาทิตย์ตกกลับเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงสวยงาม หลายคนเห็นจนชินตาแต่ไม่เคยรู้เหตุผลที่แท้จริง ความจริงแล้วเรื่องนี้มีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่ยากอย่างที่คิด และเกี่ยวข้องกับแสงอาทิตย์กับอากาศรอบตัวเรานี่เอง วันนี้เราจะมาไขข้อสงสัยนี้แบบง่ายๆ ให้เข้าใจได้ทันที รับรองว่าอ่านจบแล้วจะมองท้องฟ้าด้วยสายตาที่เข้าใจมากขึ้น

แสงอาทิตย์ไม่ได้มีแค่สีเดียว

สิ่งแรกที่ต้องรู้คือ แสงอาทิตย์ที่ดูเหมือนเป็นสีขาวนั้น จริงๆ แล้วประกอบด้วยแสงหลายสีรวมกัน ตั้งแต่สีม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด จนถึงแดง เหมือนสีของรุ้งกินน้ำนั่นเอง เราจะเห็นได้ชัดเวลาแสงส่องผ่านปริซึมหรือหยดน้ำแล้วแยกออกเป็นเจ็ดสี แต่ละสีมีความยาวคลื่นต่างกัน สีน้ำเงินและม่วงมีความยาวคลื่นสั้น ส่วนสีแดงและส้มมีความยาวคลื่นยาว ความแตกต่างของความยาวคลื่นนี้เองคือกุญแจสำคัญที่ทำให้ท้องฟ้าเปลี่ยนสี

ทำไมกลางวันท้องฟ้าถึงเป็นสีฟ้า

เมื่อแสงอาทิตย์เดินทางเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ มันจะไปกระทบกับโมเลกุลของอากาศเล็กๆ จำนวนมหาศาล แสงสีที่มีความยาวคลื่นสั้นอย่างสีน้ำเงินจะกระเจิงหรือกระจายออกไปทั่วท้องฟ้าได้ง่ายกว่าสีอื่นมาก เมื่อแสงสีน้ำเงินกระจายไปทั่วทุกทิศทาง เราจึงมองไปทางไหนบนท้องฟ้าก็เห็นเป็นสีฟ้า นี่คือเหตุผลว่าทำไมท้องฟ้ากลางวันที่แสงแดดจ้าจึงเป็นสีฟ้าสวยงาม ส่วนที่ไม่เป็นสีม่วงทั้งที่ม่วงก็คลื่นสั้นกว่า เพราะตาคนเราไวต่อสีฟ้ามากกว่าและแสงอาทิตย์มีสีฟ้ามากกว่าม่วง

ทำไมตอนเย็นถึงเป็นสีส้มแดง

พอถึงตอนเย็น พระอาทิตย์อยู่ต่ำใกล้ขอบฟ้า แสงจึงต้องเดินทางผ่านชั้นบรรยากาศเป็นระยะทางยาวกว่าตอนกลางวันมาก ระหว่างทางที่ยาวขึ้นนี้ แสงสีน้ำเงินที่คลื่นสั้นถูกกระเจิงออกไปจนเกือบหมดก่อนจะถึงตาเรา เหลือแต่แสงสีส้มและสีแดงที่คลื่นยาวกว่าและทะลุผ่านมาได้ไกลกว่า เราจึงเห็นท้องฟ้ายามเย็นเป็นสีส้มแดงอบอุ่น ยิ่งถ้ามีฝุ่นหรือละอองในอากาศมาก สีก็จะยิ่งเข้มและสวยขึ้น นี่คือเหตุผลที่พระอาทิตย์ตกบางวันสวยกว่าวันอื่น

เรื่องนี้เกี่ยวกับเมฆและสีอื่นด้วย

หลักการกระเจิงของแสงยังอธิบายปรากฏการณ์อื่นๆ ได้อีก เช่น ทำไมเมฆถึงเป็นสีขาว คำตอบคือหยดน้ำในเมฆมีขนาดใหญ่พอที่จะกระเจิงแสงทุกสีเท่าๆ กัน เมื่อทุกสีรวมกันจึงกลายเป็นสีขาว ส่วนตอนพระอาทิตย์ตกที่เมฆกลายเป็นสีชมพูส้ม ก็เพราะเมฆสะท้อนแสงสีส้มแดงที่เหลืออยู่ในช่วงเวลานั้น เข้าใจหลักการเดียวก็อธิบายได้หลายเรื่องบนท้องฟ้า ทำให้เรามองธรรมชาติรอบตัวด้วยความเข้าใจมากขึ้น

สรุป

ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าในตอนกลางวันและเป็นสีส้มแดงในตอนเย็น เพราะแสงอาทิตย์ประกอบด้วยหลายสีที่มีความยาวคลื่นต่างกัน แสงสีน้ำเงินคลื่นสั้นกระเจิงไปทั่วท้องฟ้าง่ายจึงทำให้กลางวันเป็นสีฟ้า ส่วนตอนเย็นแสงต้องเดินทางไกลขึ้นจนเหลือแต่สีส้มแดงที่คลื่นยาวกว่า เรื่องใกล้ตัวที่เห็นทุกวันนี้จึงมีวิทยาศาสตร์ซ่อนอยู่อย่างน่าทึ่ง คราวหน้าเวลามองท้องฟ้ายามเย็นสวยๆ ลองนึกถึงการเดินทางของแสงที่อยู่เบื้องหลังความสวยนั้นดูนะครับ แล้วธรรมชาติรอบตัวจะน่าสนใจขึ้นอีกเยอะเลย