กฎ 50/30/20 เป็นวิธีจัดการเงินเดือนที่ง่ายที่สุด เพราะมีแค่ 3 ช่อง ไม่ต้องจดทุกบาท
ที่มาของกฎนี้
มาจากหนังสือ All Your Worth ปี 2005 เขียนโดย Elizabeth Warren ซึ่งเป็นอาจารย์กฎหมายที่ฮาร์วาร์ดในตอนนั้น ร่วมกับลูกสาว Amelia Warren Tyagi แนวคิดคือคนล้มละลายไม่ใช่เพราะจดบัญชีไม่เก่ง แต่เพราะสัดส่วนของภาระผูกพันสูงเกินไปตั้งแต่แรก
3 ก้อนคืออะไร
ใช้เงินที่รับเข้าบัญชีจริงเป็นตัวตั้ง คือหลังหักภาษีและประกันสังคมแล้ว
**50% ของจำเป็น** สิ่งที่ไม่จ่ายแล้วชีวิตติดขัด ค่าเช่าหรือผ่อนบ้าน ค่าน้ำค่าไฟ ค่าอินเทอร์เน็ต ค่าเดินทางไปทำงาน ค่ากับข้าวที่ทำกินเอง ค่ายาและค่ารักษา ค่าเทอมลูก ยอดขั้นต่ำของหนี้ที่ต้องจ่าย
**30% ของอยากได้** สิ่งที่ตัดได้ถ้าจำเป็น กินข้าวนอกบ้าน กาแฟร้าน ค่าสตรีมมิ่ง เสื้อผ้าใหม่ ท่องเที่ยว งานอดิเรก ของขวัญ
**20% เก็บและปลดหนี้** เงินสำรองฉุกเฉิน เงินลงทุน เงินเกษียณ และเงินโปะหนี้เกินยอดขั้นต่ำ
จุดที่คนพลาดบ่อยที่สุดคือแยก 2 ก้อนแรกไม่ออก มือถือเป็นของจำเป็น แต่แพ็กเกจแพงสุดกับเครื่องรุ่นใหม่เป็นของอยากได้ รถเป็นของจำเป็นถ้าไม่มีทางเลือกไปทำงาน แต่รถที่ผ่อนเกินตัวคือของอยากได้
ปัญหาเมื่อใช้ในเมืองไทย
สำหรับคนเงินเดือน 20,000-30,000 บาทในกรุงเทพฯ ค่าเช่าห้อง 6,000-8,000 บวกค่าเดินทางและค่ากิน มักเกิน 50% ไปแล้วโดยยังไม่ได้ใช้จ่ายอะไรฟุ่มเฟือย
ถ้ายึด 50/30/20 แบบเป๊ะๆ จะรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวตั้งแต่เดือนแรกและเลิกทำ ซึ่งแย่กว่าไม่เริ่มเลย
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกกันเลย